“Ең нашар газет – өте сыпайы газет. Ондай газеттің өзінің де, қызметкерлерінің де жаны сірі болады. Сөйтіп өздері де сөлбіреп (!), газетті де сөлбірейтіп жүре береді.
Жоқ, бұлай болмайды! Газетте бір күн істесең де, адалыңмен істеуің керек. Газет халықтікі. Ендеше, халыққа керекті дүниені бер.
Ал, халықтың уайымы, халықтың мұңы, қазақтың проблемасы аз ба? Бұл жандарыңа батпай ма?
Орыс мектептерінде қазақ тілі пәні тек формальды түрде ғана жүреді.
Қазақ оқулықтарының саны бар да, сапасы жоқ.
Бұл намыстарыңды қозғамай ма сендердің?!
Ау, ертеңгі күні халқың сапасынан айрылса, тілінен айрылса – сенің газетің мен кітабың кімге керек? Осыны ойлап жүрген бізде кім бар?..»
Шерхан Мұртаза
1987-жыл.
Ең нашар газет – өте сыпайы газет
