– Осыдан тұра бір ай бұрын екпенің бірінші дозасын алдым. Жас болғандықтан, кішкене қорықтым. Себебі өзімнің денсаулығымның жақсы екендігіне, вирусты жұқтырмайтыныма сенімді болдым. Алайда, жақын араласатын құрбы-құрдастарымның ауырып, емханалардың табанын тоздырғанын көріп, індеттің адам талғамайтынына көзім жетті.
Вирустан өзімді, ата-анамды, бауырларымды сақтау үшін күнделікті өмірде бетперде тағып, қолымызды тазалап жуып отырамын. Еліміздегі карантиндік талаптарға байланысты, оқудың барлық түрі онлайн түрге ауысты.
Бұл сайып келгенде студенттер мен оқушылардың амандығы үшін керек болды. Бірақ, бұрынғыдай дәстүрлі оқу болмағандықтан, білімді жеткілікті деңгейде алдық деп айта алмаймын. Меніңше, әр адам өз өмірінің қожайыны, екпе алсақ, денсаулығымызды қорғағанымыз.
Екпесіз жүру - індетке қарсы күреске қарусыз шыққаның деп ойлаймын.